Τα κόμματα αλλάζουν. Τα ανακάλυψαν οι άνθρωποι ως ένα αποτελεσματικό μέσο οργάνωσης και έκφρασης πολιτικών τάσεων και δυναμικών και ως τέτοια διαφοροποιούνται ανάλογα με τις ανάγκες και τις συγκυρίες  τις εποχής. Το κομματικό φαινόμενο όπως τον γνωρίσαμε στον 20ο αιώνα είναι σε κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είμαστε ούτε στην εποχή της αναζήτησης και της αγωνίας για την Αριστερά που ξεπήδησε μέσα από το τέλος του διπολικού κόσμου, είμαστε σε μία νέα ιστορική τομή. Η οικονομική κρίση του 2008 αλλά και η πανδημία εγκαινιάζουν αναντίρρητα μια νέα περίοδο για τις κοινωνίες, τα κόμματα, τους πολίτες, την ίδια την πολιτική.

Ας προβληματιστούμε, σχετίζεται μεταξύ άλλων παθογενειών η κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης με την δομή και τη λειτουργεία των κομμάτων; Ας αναρωτηθούμε, τα κόμματα όπως λειτουργούν σήμερα ως θεσμοί μέσα στην κοινωνία είναι κάτι θελκτικό που το εμπιστεύονται οι πολίτες ή όχι; Ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε στα όργανα του κόμματος την πρότασή του για αλλαγές στο καταστατικό του κόμματος. Κατά την άποψή μου έδωσε περιεχόμενο και πολιτική υπόσταση σε αυτόν τον περίφημο «μετασχηματισμό» που ανακοίνωσε από το βράδυ των εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019.

Ας μελετήσουμε τι κάνουν οι δυνάμεις της Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Οικολογίας στην Ευρώπη και στον κόσμο. Πολλοί επιλέγουν να πάνε σε πιο συμμετοχικά και διαδραστικά μοντέλα λειτουργείας σε σχέση με το παρελθόν, να χρησιμοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες, να εμπιστευθούν περισσότερο την κομματική βάση για τις καθοριστικές αποφάσεις να δώσουν ρόλο στους φίλους του κόμματος. Η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα κάνει και μια τομή στον τομέα της ισότητας φύλων που για πρώτη φορά θεσπίζει την ισόποση εκπροσώπηση των δυο φύλων στα συλλογικά όργανα. Ο Σοσιαλδημοκράτης Ολαφ Σόλτς μας δίνει ένα ακόμα παράδειγμα, συγκρότησε την κυβέρνηση του από ίσο αριθμό ανδρών και γυναικών.

Ποιος περιμένει στις μέρες μας την συνεδρίαση της Οργάνωσης για να ενημερωθεί; Τα διαβάζει, τα βλέπει, τα καταλαβαίνει όλα από την οθόνη του κινητού του τηλεφώνου. Εκεί πρέπει να έχει και την δυνατότητα να παρεμβαίνει να διαμορφώνει να συναποφασίζει. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια νέα σχέση του πολίτη με την πολιτική. Θέλουμε να αμβλύνουμε και να γεφυρώσουμε την απόσταση που χωρίζει τον κομματικό από τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

            Η πρόταση Τσίπρα δεν έχει σχέση με την επίφαση δημοκρατίας μια φορά στα 4 χρόνια, όχι τα μέλη, αλλά οποιοσδήποτε βλέπει φως να μπαίνει να ψηφίζει τον ηγέτη και να φεύγει. Δεν είναι αυτό το μοντέλο στο οποίο πιστεύουμε, το μοντέλο μας ρίχνει βάρος στη καθημερινή συμμέτοχη και την ισχυροποίηση του κόμματος, στη δημοκρατία.

            Δεν συμφωνώ ότι υπάρχει ο κίνδυνος να μετατραπούμε σε αρχηγικό κόμμα, κόμμα του star system και των celebrities. Είναι μια παρωχημένη αντίληψη, ότι το κομματικό μέλος δεν γνωρίζει πιο είναι το σωστό αλλά επιπλέον όταν έχει την εξουσία στα χέρια του αυτό είναι επικίνδυνο. Είναι μια παρωχημένη αντίληψη που ισχυρίζεται ότι μόνο οι πρωτοπορίες γνωρίζουν πραγματικά ποιο είναι το σωστό.

Κανένα σύστημα εκλογής δεν είναι τέλειο αλλά και η σημερινή λειτουργεία του εκλεκτορικού σώματος με μέτρο εκλογής και σταυροδοσία έχει δείξει το όριό της διαχρονικά. Έχει έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία να μετατραπεί σε κόμμα των μελών του.

*Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι βουλευτής στη Β1 εκλογική περιφέρεια Βορείου τομέα Αθηνών, τομεάρχης Εσωτερικών