Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ενώ μπήκαμε σε μεταμνημονιακή εποχή, έφερε έναν «απάνθρωπο νόμο», που δημιουργεί συνθήκη ολικής απώλειας της ιδιωτικής περιουσίας, προς όφελος των τραπεζών και των ξένων funds., επισημαίνει σε συνέντευξή του στο “Greekschannel.com” ο Κώστας Ζαχαριάδης. Θα πρέπει να μπει ένα σοβαρό θεσμικό πλαίσιο για την τηλε-εργασία, το οποίο προετοιμάζει το κόμμα, που εκπροσωπεί, διότι το διεθνές περιβάλλον αναδιαμορφώνεται, δημιουργούνται νέες, ψηφιακές ανισότητες και θα χαθούν μελλοντικά πολλές θέσεις εργασίας.

Ο κ. Ζαχαριάδης εξηγεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεν έχει κρατικίστικη αντίληψη για την κοινωνία και την οικονομία αλλά θέλει ισχυρό κοινωνικό κράτος, για την προστασία των μικρομεσαίων στρωμάτων. Με σπουδές πάνω σε περιβαλλοντικά ζητήματα, σχολιάζοντας τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα με το πέρασμα του Ιανού ή τον σεισμό, που προκάλεσε τσουνάμι στη Σάμο, επισημαίνει πως πρέπει να δημιουργηθεί ένα κράτος, που θα έχει συνέχεια και συνέπεια, ο καθένας θα έχει σαφείς αρμοδιότητες, διότι φαινόμενα τύπου «Ιανός», κυρίως λόγω κλιματικής αλλαγής, δεν θα είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.

-Η κυβέρνηση αυτές τις μέρες έφερε τον νόμο για τις πτωχεύσεις. Κάποιες πληροφορίες λένε πως το αμέσως επόμενο διάστημα 200.000 επιχειρήσεις ή και άτομα θα βρεθούν στον δρόμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραδέχτηκε στη Βουλή ότι έγιναν κι επί των ημερών του πτωχεύσεις όπως κι η Νέα Δημοκρατία. Έχει λύσεις ο ΣΥΡΙΖΑ για τον «Στρατό των νέο-Πτωχευμένων»;

«Η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή έναν απαράδεκτο, αντικοινωνικό πτωχευτικό κώδικα που αναμένεται να τινάξει στον αέρα την ελληνική κοινωνία. Για πρώτη φορά δημιουργείται μια συνθήκη ολικής απώλειας της ιδιωτικής περιουσίας. Για πρώτη φορά πτωχεύουν και φυσικά πρόσωπα, με το στοιχείο, που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό να είναι το γεγονός ότι οι νέες αυτές ρυθμίσεις έρχονται δέκα χρόνια μετά την πτώχευση της χώρας και στο κατώφλι μιας νέας αβυσσαλέας κρίσης, που η ανθρωπότητα δεν έχει γνωρίσει ανάλογή της σε καιρό ειρήνης.
Ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα βρεθεί μπροστά στον κίνδυνο της ατομικής χρεοκοπίας και αυτό θα είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό, αν λάβουμε υπόψη και τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας για τη διεύρυνση των ανισοτήτων και τη συρρίκνωση του εισοδήματος από τις επιπτώσεις της πανδημίας».

-Που σημαίνει πρακτικά ό,τι;

«Το νέο σχέδιο νόμου καταργεί επίσης κάθε προστασία της πρώτης κατοικίας, αφού αυτή θα χάνεται μαζί με την υπόλοιπη περιουσία των δανειοληπτών που πτωχεύουν. Δεν δίνεται δηλαδή καμία δεύτερη ευκαιρία, αλλά καταργείται κάθε ευκαιρία σ’ ένα υπερχρεωμένο νοικοκυριό, σε έναν επαγγελματία, να σταθεί στα πόδια του. Τόσο αγαπάει ο κ.Μητσοτάκης την μεσαία τάξη. Πρόκειται πραγματικά για ένα ντροπιαστικό, αντικοινωνικό και απάνθρωπο σχέδιο νόμου, το οποίο και θα πολεμήσουμε. Επί των ημερών μας, η πρώτη κατοικία προστατεύθηκε. Με διαπραγμάτευση, με σύγκρουση, με πολιτική πίεση και επιμονή ο νόμος Κατσέλη – Σταθάκη κράτησε την λαϊκή κατοικία και την κατοικία της μεσαίας τάξης προστατευμένη».

-Είπατε στη Βουλή πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει μέσα στο κομμάτι της πτώχευσης και ζητήματα από μελλοντικά έσοδα. Ένας άνθρωπος δηλαδή θα είναι δούλος των χρεών του, σ’ όλη του τη ζωή στις τράπεζες, χωρίς να μπορεί να αποδεσμευθεί;

«Ο ιδιοκτήτης, αφού χάσει το σπίτι του, θα μπορεί να το νοικιάσει καταβάλλοντας ενοίκιο για 12 έτη. Αν μέσα σ’ αυτά τα 12 έτη καθυστερήσει παραπάνω από 3 ενοίκια, θα επέρχεται έξωση, ενώ για ν’ επαναγοράσει το σπίτι του θα πρέπει να έχει συνολικά καταβάλει τις μηνιαίες δόσεις, που πλήρωνε μέχρι να «κοκκινίσει» το δάνειο, τα μισθώματα 12 ετών και την εμπορική αξία του ακινήτου στο τέλος της δωδεκαετίας. Απόλυτος παραλογισμός, απόλυτη τρέλα. Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια πρωτοφανή στα χρονικά επιχείρηση διάλυσης του κοινωνικού ιστού. Ένας πτωχευτικός κώδικας, που κάνει αναδιανομή των εισοδημάτων υπέρ όχι μόνο των τραπεζών αλλά και των funds που ακολουθούν. Έγιναν τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών για να πτωχεύσουν οι ιδιώτες».

-Βλέποντας την αδυναμία της πολιτικής να δράσει στο πεδίο ή να αργεί τρομακτικά ένα μεγάλο κομμάτι της Νεολαίας αντιδρά απέναντι στα κόμματα. Τι θα λέγατε σ΄ έναν νέο άνθρωπο, που βλέπει ζοφερό το μέλλον του, μέσα στη χώρα;

«Δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για συμβουλές, λόγω ηλικίας. Θα το πω, όπως θα το έλεγα σ’ ένα φίλο μου: προσπάθεια για να κυνηγήσει τα όνειρά του, να αξιοποιήσει τις γνώσεις του και αν γίνεται να προσπαθεί  να σκέφτεται συλλογικά, να μαθαίνει και να ενημερώνεται.
Ζούμε σε μια πράγματι δύσκολη εποχή, σε μία χώρα σε κρίση, με μια κοινωνία που έχει περάσει μεγάλες απογοητεύσεις και πίκρες, μια αγορά γεμάτη προβλήματα και εμπόδια. Η δημιουργία κι η ανάπτυξη είναι μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, μια απαιτητική εξίσωση την οποία καλούμαστε όλοι μας, νεότεροι και πιο μεγάλοι να λύσουμε. Ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας, της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας είναι να διαμορφώσει καλύτερες συνθήκες και ένα περιβάλλον βιώσιμης ανάπτυξης για όλη την κοινωνία. Τον καλώ, δε, να στηρίξει και ν΄ ακούσει καταρχήν τον ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, να έρθει, για να συνδιαμορφώσουμε την επόμενη μέρα της Ελλάδας, να μιλήσουμε για τα σχέδια της νέας γενιάς και της προοδευτικής Ελλάδας. Τον καλώ να «μπει στο παιχνίδι» να μην γίνονται πράγματα χωρίς αυτόν».

-Πως μπορούμε να εκμεταλλευθούμε τη νέα τεχνολογία, για να κερδίσουμε θέσεις εργασίας και να μειώσουμε τις νέες ανισότητες, που δημιουργούνται;

«Τα μηνύματα παγκοσμίως δεν είναι θετικά. Η ψηφιοποίηση της οικονομίας κι η 4η βιομηχανική επανάσταση έρχονται να σπρώξουν εκτός αγοράς εργασίας εκατομμύρια ανθρώπους. Χρειάζεται σοβαρές ρυθμιστικές παρεμβάσεις ώστε να μην πολλαπλασιαστούν τα αδιέξοδα κι «εκραγούν» οι ανισότητες. Κάθε συζήτηση για αναδιοργάνωση της παραγωγής και της τεχνολογικής εξέλιξης μπορεί και πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο, τις ανάγκες του, την ποιότητα ζωής του, όχι την ανισότητα και το σπρώξιμο εκατομμυρίων ανθρώπων στο περιθώριο.

Αυτή άλλωστε είναι και μία βασική διαχωριστική γραμμή μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Οι επιλογές είναι μπροστά μας. Αυτή είναι η τάση σε Ελλάδα, Ευρώπη και παγκοσμίως. Η πανδημία του κορονοϊού, ίσως, επιταχύνει εξελίξεις. Ένα βασικό ζήτημα είναι η τηλεργασία. Κρύβει παγίδες. Απαιτείται ένα σαφές θεσμικό πλαίσιο, διαφορετικά θα μπει η αγορά σε μια λογική και πρακτική παραβίασης θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων. Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κι οι συνομιλητές μας στην Ευρώπη και τον κόσμο θα παρουσιάσουμε σύντομα ένα συνεκτικό πλαίσιο προτάσεων για την ασφαλή εργασιακή μετάβαση στη νέα εποχή».

-Ο κόσμος συχνά θεωρεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μία κρατικίστικη αντίληψη, αντί να δώσει ώθηση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τι λέτε;

«Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, όπως και τα περισσότερα μεγάλα προοδευτικά κόμματα διεθνώς, έχουμε απολύτως συνειδητοποιήσει ότι σε συνθήκες παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού κι αποχαλίνωσης των αγορών χρειάζεται ισχυρή παρεμβατική πολιτική από τα κράτη και τις κυβερνήσεις, ώστε να υπάρχει ισχυρό κοινωνικό κράτος` κράτος πρόνοιας, για ν’ αμβλύνονται οι ανισότητες, ν’ αναδιανέμεται ο παραγόμενος πλούτος. Ο ρόλος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας είναι απολύτως κρίσιμος, ώστε να λειτουργεί η οικονομία και να ευημερεί η κοινωνία. Αυτός, που κυνηγά και εχθρεύεται την μεσαία και την μικρή επιχειρηματικότητα δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά οι μεγαλοκαρχαρίες και οι πολιτικοί τους εκφραστές, που θέλουν να εξαερωθούν οικονομικά οι μεσαίοι, για ν’ απομυζήσουν αυτό το κομμάτι της οικονομικής δραστηριότητας προς όφελός τους. Να σας θυμίσω ότι επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, η ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας βρέθηκε στο επίκεντρο της πολιτικής μας, ιδίως όταν βγήκαμε από τα μνημόνια, διότι πριν η κατάσταση και γι’ αυτούς τους συμπολίτες μας ήταν πάρα πολύ δύσκολη».

-Ποιες τομές θεωρείτε πως πρέπει να γίνουν στη δημόσια διοίκηση και την οικονομία, για να μην οδηγούμαστε πάλι σε τραγωδίες, όπως αυτή του Ιανού ή της Σάμου;

«Να γίνουμε σοβαρό κράτος, να ξέρουμε τι κάνουν οι δήμοι, τι κάνουν οι περιφέρειες, τι κάνει κ κεντρική διοίκηση. Σαφείς αρμοδιότητες και σαφή σχέδια. Η κλιματική αλλαγή ήρθε για να μείνει, οι «Ιανοί», είναι μπροστά μας αλλά πρέπει να μας βρίσκουν πιο προετοιμασμένους και πιο αποτελεσματικούς. Όταν περνά ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο πρέπει να ετοιμαζόμαστε για το ερχόμενο κι όχι να το ξεχνάμε και να εφησυχάζουμε ότι δεν θα επαναληφθεί».

-Μιλάμε για ψηφιακή οικονομία και καιγόμαστε μόλις συμβεί μία φωτιά, μένουμε χωρίς σπίτι, όταν συμβεί ένας σεισμός ή πνιγόμαστε όταν πλημμυρίσει ένα ποτάμι. Πως μπορούμε να λύσουμε αυτό το σταυρόλεξο, δεδομένου ότι ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού είναι ψηφιακά αναλφάβητο ή σε ηλικίες, που δύσκολα μπορεί ν΄ ανταποκριθεί;

«Το 2016 νομοθετήθηκε το Εθνικό Σχέδιο Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή και περιφερειακά σχέδια, τα σχέδια ανθεκτικότητας. Εκπονήθηκαν σε όλες τις περιφέρειες την περίοδο 2018-2019. Το 2018 για πρώτη φορά η Ελλάδα απέκτησε σχέδια διαχείρισης κινδύνου πλημμύρας. Ωστόσο, το «επιτελικό κράτος» του κ. Μητσοτάκη δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και τόσο καλά. Όσο για τον ψηφιακά, αναλφάβητο πληθυσμό, θα διαφωνήσω μαζί σας. Το πρόβλημα δεν είναι οι πολίτες, αν δηλαδή είναι ψηφιακά αναλφάβητοι, αλλά η έλλειψη μιας οργανωμένης και με συνέχεια και συνέπεια, πολιτικής στη δημόσια διοίκηση και την πολιτική προστασία. Σ’ αυτό το ζήτημα, τη συνέχεια δηλαδή του κράτους μέσα στο πλαίσιο της εναλλαγής των κυβερνήσεων, πρέπει να δουλέψουμε όλοι μας συλλογικά».

-Ζήσατε όλες τις αλλαγές, που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο κόσμος απέξω βλέπει διγλωσσία και μπερδεύεται. Ποιο είναι το πλάνο, που θέλει να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Αλέξης Τσίπρας σ’ αυτήν την μετά COVID-19 εποχή;

«Πρέπει να είμαστε συνεπείς, συνεκτικοί και εξωστρεφείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία ανασυντάσσεται, αναδιοργανώνεται, μετασχηματίζεται και προσπαθεί να συνθέσει μαζί με την κοινωνία το σχέδιο για την επόμενη μέρα. Το κόμμα μας εργάζεται και αναζητά συμμαχίες κοινωνικές και πολιτικές, για να γίνει με τη βούληση και την ψήφο του λαού, πλειοψηφία ξανά. Είμαστε εδώ και χρόνια ο βασικός πολιτικός εκφραστής της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης, ένα κόμμα συλλογικό και δημοκρατικό. Το πλάνο μας το προβάλλουμε σε κάθε περίπτωση, κι αφορά στην ενίσχυση της εργασίας, στη διαμόρφωση συνθηκών βιώσιμης ανάπτυξης, σ’ ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος και σε μια αποτελεσματική, πολυμερή εξωτερική πολιτική. Σ’ αυτές τις κατευθύνσεις δουλεύουμε συλλογικά, σε καθημερινό επίπεδο».