Ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ζαχαριάδης παραχώρησε συνέντευξη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra και στον Γιώργο Μελιγγώνη.

Μπαίνουμε εκ των πραγμάτων με μία νέα χρονιά. Αυτή η χρονιά μπορεί και πρέπει να είναι μία παραγωγική χρονιά για την κυβέρνηση. Αλλά και το κόμμα πρέπει να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές για να δώσει τις πολλές μάχες που έχει. Ευρωεκλογές, εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές. Άρα πρέπει όλο το δυναμικό να διαταχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικότεροι.

Δεν είπα ότι είμαστε σε φάση προεκλογική οπότε κάνουμε προεκλογική διάταξη μάχης και αρχίζουμε να λέμε προεκλογικά. Τα προεκλογικά θα τα συζητήσουμε λίγο πριν από τις εκλογές. Και οι εκλογές θα γίνουν με την εκπνοή της τετραετίας περίπου το Σεπτέμβρη του 2019. Εδώ έχουμε να κάνουμε δουλειά. Ούτε παροχές έχουμε να μοιράσουμε, ούτε τσάμπα λόγια να πούμε. Εδώ πρέπει να δουλέψουμε και πρέπει να δουλέψουμε προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις.

Προχθές μπορέσαμε και βγήκαμε από τα μνημόνια. Έχουμε μπροστά μας έναν ολόκληρο χρόνο με μεγαλύτερες δυνατότητες, χωρίς βεβαίως να μοιράσουμε λεφτά που δεν υπάρχουν, χωρίς να θέλουμε να γυρίσουμε τη χώρα στην περίοδο των δίδυμων ελλειμμάτων και των χρεών. Να κάνουμε τομές, να κάνουμε παρεμβάσεις, να συνεχίσουμε μεταρρυθμίσεις, προκειμένου η Ελλάδα να κάνει τα πρώτα στέρεα μεταμνημονιακά βήματα,  και να οργανώσει το μέλλον της με βιωσιμότητα, με δικαιοσύνη αλλά και να αρχίσουν οι συμπολίτες μας να κερδίζουν τμήματα του χαμένου εδάφους όλης αυτής της πολλή δύσκολης οκταετίας.

Τα πράγματα είναι προφανή. Η χώρα, είναι συμβολικά σαν να βγαίνει από έναν πόλεμο, με σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές απώλειες. Είναι αδύνατον και εξωπραγματικό να πιστεύει κάποιος ότι τελειώνοντας ένας πόλεμος η χώρα να βρίσκεται στην κατάσταση που ήταν πριν από τον πόλεμο. Άρα λοιπόν, τι αλλάζει βασικά; Δεν είναι ότι τη μία μέρα θα κοιμηθούμε με προβλήματα και την άλλη μέρα θα ξυπνήσουμε μια χαρά. Απλά έχουμε τη δυνατότητα να ανακάμψουμε, να ανασυγκροτηθούμε, να αναπτυχθούμε και μέρα με τη μέρα να πηγαίνουμε καλύτερα.

Πως πηγαίναμε αυτά τα οκτώ χρόνια προς τα κάτω πολλές φορές με μεγάλη ταχύτητα; Χάναμε βιοτικό επίπεδο, δικαιώματα κλπ. Σιγά – σιγά, επειδή είναι πολύ πιο δύσκολο να χτίζεις παρά να γκρεμίζεις θα αρχίσουμε να παίρνουμε πίσω τμήματα αυτής της χαμένης κοινωνικής και οικονομικής δυναμικής. Δεν υπάρχει όμως μία μέρα η οποία πατάμε ένα κουμπί και αλλάζουν τα πράγματα. Άρα το 2018 θα είναι καλύτερο από το 2017, και το 2019 ακόμα καλύτερο και το 2020 ακόμα καλύτερο. Και πρέπει να σχεδιάσουμε την Ελλάδα σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Να σχεδιάσουμε τη θέση της χώρας στην ευρωπαϊκή γειτονιά, στη γειτονιά της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ως χώρα δυναμική ανερχόμενη, ρυθμιστή. Αυτή είναι η δουλειά αυτής της κυβέρνησης, αλλά και η συζήτηση που θα πρέπει να κάνει το πολιτικό σύστημα. Όχι με κραυγές, αλλά με επιχειρήματα.

Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν μία γνώμη, μία τάση. Άλλες φορές πέφτουν μέσα,. Όπως ξέρουμε πολλές φορές δεν πέφτουν μέσα. Νομίζω πως το ερώτημα στις εκλογές τον Σεπτέμβρη του 2019 θα είναι απολύτως σαφές. Με αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα το 2009-2010 και διαχειρίστηκαν τη χρεοκοπία και την κρίση με άθλιο τρόπο μέχρι το 2014; Η χώρα έχασε το 27% του εισοδήματος, η ανεργία πήγε στο 27%, στους νέους της ηλικίας μου έφτασε στο 60%.

Ή με αυτούς που με προβλήματα, με λάθη, με δυσκολίες, με βήματα προς τα πίσω έβγαλαν τη χώρα από τα μνημόνια, σταθεροποίησαν την κατάσταση και δίνουν τη δυνατότητα στη χώρα να πάμε μπροστά. Αυτός ο απολογισμός, που θα γίνει σε έναν χρόνο περίπου από τώρα, κατά τη γνώμη μου θα είναι εμφατικός στο να συνεχίσουμε εμείς για μία δεύτερη τετραετία, ώστε ο πρώτος στόχος της πρώτης τετραετίας να είναι να βγει η χώρα από τα μνημόνια. Ο στόχος της δεύτερης τετραετίας είναι να βγουν όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας από την κρίση.

Γιατί έξοδος από τα μνημόνια δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και έξοδος από την κρίση.  Πρέπει να αρχίσει να ανακάμπτει ο μισθός, η αγοραστική δύναμη, τα εργατικά δικαιώματα, να συνεχίσει να μεταρρυθμίζεται η χώρα, ώστε να προσαρμόζεται στα νέα πεδία του σύνθετου και ασταθούς κόσμου που ζούμε. Με αυτήν την έννοια λοιπόν χρειάζεται μια πορεία σταθερή και επειδή είπατε αργή, εγώ δεν ξέρω πόσο γρήγορη ή αργή θα είναι αλλά μπορεί να είναι επιταχυνόμενη. Ξεκινάμε από πολύ χαμηλά, γιατί χάσαμε πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια, μπορούμε όμως να καλύψουμε το έδαφος. Μπορούμε να πάμε γρήγορα μπροστά.

Είναι γεγονός, και αυτό είναι σαφές από τη δήλωση του κύριου Μοσκοβισί για τις συντάξεις, ότι το ζήτημα είναι ανοιχτό. Αντί λοιπόν ο καθένας από εμάς που βγαίνει στα media να αναπαριστά τον «σύντροφο» Τσακαλώτο, τον «σύντροφο» Τσίπρα να κάνουν τη δουλειά τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τους έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη, και όταν υπάρξει η όποια θετική εξέλιξη, που η γνώμη μου και η εκτίμησή μου είναι ότι μπορούμε να έχουμε μία σημαντικά θετική εξέλιξη, θα το ανακοινώσουν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι. Και εκεί πέρα βεβαίως να πάρουν και τις απαντήσεις τους όλοι αυτοί που ήταν πολύ βέβαιοι για το τι θα γίνει την 01/01/2019.

Αυτό τους το χρωστάμε, διότι σε δύσκολες στιγμές στη διαπραγμάτευση, όταν δεν είχε κλείσει το θέμα της καθαρής εξόδου, έπαιζε το θέμα αν θα πάμε με πιστοληπτική γραμμή κλπ, τι θα γίνει με το χρέος, κάποιοι σήκωναν το χέρι στα media και φώναζαν τις συντάξεις, τις συντάξεις, να μην τις ξεχάσουμε. Ήρθε η ώρα τι μπορούμε να κάνουμε και αν μπορούμε να κάνουμε κάτι με τις συντάξεις. Και η δύναμη η οποία θα διαπραγματευτεί και θα δώσει τον αγώνα μέχρι τέλους είναι αυτή η κυβέρνηση.

Δεν θέλω να αναπαριστώ τον τεχνοκράτη και τον γνώστη. Η πολιτική κατεύθυνση που πρέπει και θέλει να ακολουθήσει αυτή η κυβέρνηση είναι η ελάφρυνση των μεσαίων στρωμάτων. Για να είμαστε ειλικρινείς, θα δούμε αυτόν τον κόσμο στα μάτια, θα κάτσουμε να κάνουμε αυτοκριτική, και να του ζητήσουμε και συγγνώμη. Σε όλα αυτά τα οκτώ χρόνια των μνημονίων, υπήρξε μία άδικη, βάρβαρη, υπέρμετρη, πολλές φορές ασήκωτη φορολόγηση της μεσαίας τάξης. Να δούμε τον κόσμο στα μάτια να του ζητήσουμε συγγνώμη, να το αναγνωρίσουμε, και να δούμε τώρα που η χώρα το 2018 δεν είναι εκεί που ήταν το 2015. Τώρα που έχουμε τις μεγαλύτερες δυνατότητες, τώρα που η οικονομία μεγεθύνεται κάθε χρόνο με πάνω από 2%.

Τώρα που είναι τα πράγματα σταθερά, και το χρέος μας είναι βιώσιμο, και ρυθμισμένο βάσει αυτά που λένε οι θεσμοί και οι δανειστές μας. Ποιες προτεραιότητες θα βάλουμε ώστε να ελαφρύνουμε κατά προτεραιότητα τα μεσαία στρώματα, ώστε να επανέλθει η κανονικότητα. Αυτό νομίζω ότι μπορεί να αρχίσει να γίνεται από τον προϋπολογισμό του 2018. Άρα να προγραμματιστεί για το 2019. Και με ορίζοντα της τετραετίας να δείξουμε ότι και σε αυτό μπορούμε να πλησιάσουμε τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους στην πίεση, στη φορολογία, με ένα ταυτόχρονο κυνήγι και ράπισμα της φοροδιαφυγής.

Γιατί, για να είμαστε και πάλι ειλικρινείς, και αυτοκριτική σχετικά με τη φορολογία του κοινωνικού και πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα. Το μηδέν είναι το πιο γλυκό από όλα. Κανένας φορολογικός συντελεστής, είτε πιο υψηλός είτε πιο χαμηλός δεν μπορεί να το κοντράρει. Άρα, χαμήλωμα των φόρων, κυνήγι της φοροδιαφυγής.

Έχουμε κάνει άλματα σε σχέση με το πως παραλάβαμε τη χώρα το 2015. Χρησιμοποιούνται πολλές παραπάνω ηλεκτρονικές συναλλαγές, πολύ παραπάνω πιστωτικές κάρτες. Γίνονται πολλοί παραπάνω έλεγχοι. Όλα αυτά έχουν μία σημασία. Πρέπει όμως να κοιτάζουμε το καλύτερο. Πρέπει να έχουμε μία βούληση διαρκώς για εκσυγχρονισμό και καινοτομία της χώρας και νομίζω ότι αυτή η κυβέρνηση που έχει καύσιμα και έχει και ορμή μπορεί να το πετύχει.

Όσοι μιλάμε πολιτικά και με επιχειρήματα θα συζητήσουμε, και θα αγνοήσουμε όλους τους υπόλοιπους. Διότι νομίζω ότι αυτό το έχει το μεγαλύτερο κομμάτι των λογικά σκεπτόμενων πολιτών της κοινωνίας ανάγκη. Βεβαίως, όταν ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται σε ένα πολιτικό αδιέξοδο, και είναι ο μόνος πολιτικός στην Ευρώπη, μαζί με την κυρία Γεννηματά, οι οποίοι μιλάνε για μνημόνια διαρκείας, για τέταρτο μνημόνιο, για μνημόνιο μέχρι το 2023 ή το 2060, και δεν υπάρχει ένας πολιτικός, ένας τεχνοκράτης, από το λαϊκό κόμμα, από το σοσιαλιστικό κόμμα, που να λένε ότι το τρίτο πρόγραμμα δεν είναι το τελευταίο. Όταν λοιπόν  βρίσκονται σε τέτοια μεγάλα αδιέξοδα ε, προφανώς δεν μπορούν να συζητήσουν με όρους επιχειρημάτων, και προσφεύγουν σε χαρακτηρισμούς.

Από εκεί και πέρα θα μου επιτρέψετε να πω ότι το διάγγελμα του πρωθυπουργού ούτε διχαστικό ήταν, ούτε πολωτικό. Ήταν βεβαίως αυστηρό. Κατά τη γνώμη μου ήταν δίκαιο. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην επόμενη μέρα για λήθη για την προηγούμενη. Λέτε για τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Πως φτάσαμε ως εδώ; Γιατί έχουμε 8 χρόνια μνημόνιο; Γιατί χρεοκόπησε η Ελλάδα; Ποιες ήταν οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας πριν χρεοκοπήσουμε; Ποια ήταν η διαχείριση κρίσης αφού χρεοκοπήσαμε;

Να συζητήσουμε και τα δικά μας τρία χρόνια. Να τα συζητήσουμε όλα. Αυστηρά και δίκαια, για να μην τα ξαναπάθουμε στο μέλλον. Με αυτήν την έννοια εμείς προσκαλούμε και προκαλούμε τη Νέα Δημοκρατία να συζητήσει με επιχειρήματα, όχι με κραυγές, όχι με οιμωγές, όχι με γαβγίσματα, και είμαστε εδώ, ανοιχτοί στο δημόσιο διάλογο να απαντήσουμε σε όλα.

Πηγή:https://www.kontranews.gr